تبليغاتX
سپیده دم...

خدای مهربان حسین(ع)کدامینم؟
کربلایی یا ثقیفه نشین...؟
چقدر راه روشن است و چقدر پایم سست...

نزدیکترین!
یادت هست کجای راه تو را گم کرده ام؟
تو همانجا ایستاده بودی و شاید به من می خندیدی!
وقتی دیدی چگونه دربه در کوچه های بی کسی ام...
میدانم
بیقراری تو بیقرارم کرد...
وقتی سربه زیر چون کودکی یتیم
راه رفته را باز آمدم
که شاید بیایی و پیدایم کنی
دیدم...
دیدم درست همانجا ایستاده ای
همانجا که من تو را گم کرده بودم...!
آشکارترین!

اَللّهُمَّ اجْعَلْ غِناىَ فى نَفْسى وَ الْيَقين فى قَلْبى 

وَالاِْخْلاصَ فى عَمَلى وَالنُّورَ فى بَصَرى وَالْبَصيرَةَ فى دینی...

خدای مهربان حسین(ع)...


 

+ تاريخ شنبه بیست و هشتم آذر 1388ساعت 11:24 نويسنده دخترک یاس |


ـ ای پسر عمران!هر گاه بنده ای  مرا بخواند آن چنان به سخن او گوش می سپارم
که گویی بنده ای جز او ندارم ام,شگفتا که بنده ام همه را چنان میخواند که گویی
همه خدای اویند جز من...

ـ اون صدا گفته بود من تو سفره ی خالی شما هستم, تو پینه های دست آدمای فقیر
تو دل مردی که شب با جیب خالی باید بره خونه اما از زن و بچه اش خجالت میکشه
تو فکرای اون فیلسوف بیچاره که میخواد منو ثابت کنه اما نمیتونه, تو اشکای بچه ای
که برای اولین بار از درد بی پدری گریه میکنه, تو تنهایی آدم ها, توی استیصال آدم ها 
توی استیصال, توی خدایا چه کنم ها؟

ـ در تجربه ی خداوند بر خلاف تجربه ی طبیعت که قانون هایش بعد آزمایش
به دست می آید اول باید به قانونی ایمان بیاوری وبعد اون رو آزمایش کنی
گر چه هستی خداوند ربطی به ایمان ما نداره اما احساس این هستی
کاملا به میزان ایمان ما مربوطه...

ـ من گاهی از شدت وضوح خداوند در کودکان پر از هراس میشوم و دلم شروع میکند
به تپیدن. دلم آن قدر بلند میتپد که بهت زده می دوم تا از لای انگشتان کودکان خداوند
را بگیرم...

روی ماه خداوند را ببوس
"مصطفی مستور"

                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                             

+ تاريخ سه شنبه بیست و چهارم آذر 1388ساعت 10:42 نويسنده دخترک یاس |


روز بخیر سوئیس!
روز بخیر برزیل!
روز بخیر ژاپن!

و...
روز بخیر ایران!

روزی خوش با نسکافه...!!!


شعبه ی ایرانی شرکت نستله(Nestle) در سال ۱۳۷۳ با سرمايه حدود ۴۲ ميليارد
تومان تاسيس شده است و اكنون با مديريت يك فرد غير ايراني بخشي از محصولات
اين شركت(نسكافه,كافي ميت,مگي,نان, سرلاك) در ایران تولید و توزیع میشود...

و...

شركت نستله(Nestle) يكي از بزرگترين حاميان رژيم اشغالگر قدس است...

 

من نسکافه نمیخورم...
  من حتی یک ریال هم نمیدهم...
     که بشود یک تکه سرب...
        که بشود یک قطره بنزین برای آن ماشین آهنی...
            که بشود بند پوتین آن سرباز اسرائیلی...

 

سه شنبه(۱۷/آذر)
برای خودم:

                    نه چندان بزرگم 
                    که کوچک بیابم خودم را...
                    نه آنقدر کوچک 
                    که خود را بزرگ...
                    گریز از میانمایگی آرزویی بزرگ است...

+ تاريخ دوشنبه شانزدهم آذر 1388ساعت 18:5 نويسنده دخترک یاس |